lange biografie

Modified: 

Op 9-jarige leeftijd begint Tjakina Oosting (1966) met cellolessen aan de Eindhovense Muziekschool. Na haar VWO examen gaat ze een jaar naar Amerika waar ze cello studeert bij Jennifer Langham aan SUNY Purchase (‘85-’86). Tjakina behaalt de hoogste cijfers waarmee ze in de Dean’s List terecht komt. Terug in Nederland gaat ze studeren aan het Utrechts Conservatorium bij Michel Roche (’86-‘92). Een jaar voor haar examen besluit ze te stoppen op het conservatorium om erachter te komen wat ze echt wil. Met een beurs vertrekt ze die zomer naar Amerika voor een 6-weekse kamermuziekfestival met Jennifer Langham (’92). Het wordt één van de belangrijkste cellomomenten in haar leven. Ze ontmoet twee fantastische musici in een pianotrio, met wie ze ervaart wat muziek maken werkelijk voor haar betekent.

Terug in Nederland worden er belangrijke beslissingen genomen: ze neemt celloles (o.a. Gregor Horsch, Godfried Hoogeveen), organiseert concerten met haar pianotrio en pianist David Bollen en gaat zich voorbereiden op het Staatsexamen cello. In 1994 behaalt ze haar examen, waarna ze gaat werken in een opera voor kinderen: Prinses Pom van Stichting Xynix, gevolgd door een een voorstelling bij Toneelgroep de Branding. In 1995/1996 besluit Tjakina nog een jaar te gaan studeren in Amerika. Met beurzen van o.a. het Fonds voor de Podiumkunsten en het VSB Fonds wordt ze aangenomen bij Nathaniel Rosen aan de Manhattan School of Music in New York voor een jaar Masters opleiding (’96). Met  lessen van o.a. Nathan Stutch en Schlomo Mintz wordt het een zeer inspirerend jaar. Ze heeft goed voor ogen wat haar doel is: technisch verfijnen om haar muzikale expressiemogelijkheden verder te verruimen.

Na terugkeer in Nederland, stort Tjakina zich in de freelance muziekwereld.  Ze remplaceert in orkesten als het Concertgebouw Kamerorkest, Het Balletorkest en het Noord Hollands Philharmonisch orkest. Met interesse begeeft Tjakina zich steeds meer buiten het klassieke pad. In de volgende jaren toert ze met de Beau Hunks door Belgie en Nederland (’97-‘00), met de Afro Cubaanse groep Bayuba Cante gaat ze naar Cuba en Canada (’97-’02) en met het Paul Termos Consort gaat ze met (nieuwe) Nederlandse muziek naar China (‘02).

In 2001 ontwikkelt Tjakina muziek bij de teksten van de Vagina Monologen en toert daarmee 2 jaar door Nederland met deze succesvolle productie. Het geeft haar de kans zich te verdiepen in tekst, muziek en timing. Hierna volgen nog vele projecten met o.a. het Basho Ensemble (’03-’06), concerten geven en doceren in Classicopia Summer camp (USA, ‘05), remplaceren in Holland Symfonia (-heden) en “no strings attached” een locatievoorstelling met cellokwartet (’04).

Vanaf 1998 geeft ze les op het Muziekpakhuis in Amsterdam. Hier ontwikkelt ze ook kinderstrijkprojecten, waarbij muziek gecombineerd wordt met tekst en theater. Om zich verder te ontwikkelen neemt ze deel aan de eerste muziektheaterworkshop van Orkater (‘04). Met Saw the celli maakt ze de nieuwe kleutervoorstelling “Vier” (’06-‘08) in de eindregie van René Groothof. In de dansvoorstelling “It’s my Right”  maakt ze muziek voor solo cello en dans o.a. in combinatie met tape (’07-’08). Eindregie is in handen van Dick Hauser. Een recensie kopt: “Vurige cello versterkt dansbetoog voor de vrouw”.

Als soliste is ze ook te horen in Stabat Mater van Nystedt voor solo cello en a-capella koor en tevens soleert ze in het celloconcert van Saint Saëns met het Ad Hoc orkest uit Utrecht (’07). Voor lagere scholen ontwikkelt ze namens het Muziekpakhuis hoorspelen en een drumbandorkest als schoolbreed project.

Haar bevlogenheid om kinderen en jongeren op een nieuwe manier met muziek bezig te laten houden komt tot uiting in haar productiewerk voor het Outputfestival en de Cello Biënnale Amsterdam (’04-heden). Ze gaat de productie doen van het Plug ‘n PLay amateur gitaarproject  en de productie van het Mega Kinder Cello Orkest. In beide festivals organiseert ze projecten waarbij amateurs op een andere manier hun instrument bespelen. Sindsdien is ze op projectbasis productieleider bij het Electric Guitar Heaven Festival, Sinfonietta Amsterdam en de Cello Biënnale Amsterdam. Bij het laatste festival is ze inmiddels hoofd productie educatie, waar ze zowel het Hello Cello Orkest, De Bestorming op lagere scholen in Amsterdam alsmede de Hello Cello dagen in het land produceert.

In Indonesië studeert (en dirigeert) ze met een groep gitaristen een stuk van Gilius van Bergeijk (’09). Tevens in dat jaar is Tjakina celliste in de voorstelling “Jij verlaat mij voordat ik jou verlaat”, regie Caecilia Thunnissen met o.a. Gwyneth Wentink (harp) en Michiel van Dijk (sax en arrangementen). Met de Chris Hinze band en soliste Clarron McFadden toert ze in het najaar ’09 door Nederland. In de jaren daarna was ze o.a te horen in muziekproductie’s als Isala, in verschillende productie’s bij theatergroep Plezant en in de toer van LA the Voices.

In 2010 richt Tjakina celloduo deuXcel op. Hiermee maakt ze de muziekvoorstelling PLOINK!, welke in 2011 in premiere gaat tijdens de Cello Biënnale Amsterdam. Daarnaast zijn ze te horen op o.a. Cello festival Zutphen, Int. kamermuziekweekend Schiermonnikoog, Tweetact festival, Festival Classique en spelen ze in vele scholen. Ook ontwikkelen ze in de daaropvolgende jaren hun QuatreMAINS act voor het Wilhelmina Kinderziekenhuis, waarin deuXcel op één cello speelt.

Samen met elektrische gitarist Wiek Hijmans ontwikkelt Tjakina sinds 2012 een programma voor cello en el. gitaar, waar ze regelmatig concerten meegeven. In 2013 speelt ze de continuopartij van de Johannes Passion. Tjakina heeft regelmatig kamermuziekconcerten  met strijkkwartet,met piano of met el. gitaar. Ook in het orkestleven is ze steeds actief.

In 2014 besluit deuXcel het project MUZIEK AAN BED uit te breiden naar alle kinderen in de Nederlandse ziekenhuizen. Met een crowdfunding kan ze in 2014 een eerste bezoek brengen aan 8 andere (kinder) ziekenhuizen. Daarnaast worden voor deuXcel nieuwe composities geschreven voor 2 celli, stem en loopstation.

In 2015 en 2016 wordt officieel het trio SF A’dam opgericht met naast de cello Armando Castellano, hoornist uit Californië en Wiek Hijmans op elektrische gitaar. Ze geven huisconcerten zowel in Amerika als in Nederland.

In 2016 ontwikkelt MUZIEK AAN BED  zich zeer snel. Met geld van de ziekenhuizen, fondsen, donateurs is het mogelijk om steeds meer kinderen in ziekenhuizen te bereiken. In 2017 zal de doelgroep uitgebreid worden naar kwetsbare volwassenen en specifiek naar de geriatrische afdelingen van ziekenhuizen.

Tjakina is getrouwd en heeft twee kinderen.